Παρατηρήσεις για την ποσότητα της παραλήγουσας

1. Τα ρήματα σε -ζω (-άζω, -ίζω, -ύζω) έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ.
Εξαιρούνται τα γρύζω, κράζω.
π.χ. σχίζω → σχίζε // κράζω → κρᾶζε

2. Τα ρήματα σε -πτω έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ.
Εξαιρούνται τα κύπτω, πίπτω, ῥίπτω.
π.χ. βλάπτω → βλάψον // ῥίπτω → ῥῖψον

3. Τα ρήματα σε -ττω ή -σσω έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ.
Εξαιρούνται τα θράττω, κηρύττω, πράττω, φρίττω.
π.χ. τάττω → τάξον // πράττω → πρᾶξον

4. Τα υπόλοιπα αφωνόληκτα ρήματα έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ.
Εξαιρούνται τα βρίθω, θλίβω, νίφω, τρίβω, φρύνω, ψύχω.
π.χ. γράφω → γράψον // τρίβω → τρῖψον

5. Τα ρήματα σε -λλω, -άνω, -νυμι έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ.
π.χ. πάλλω → πάλλε

6. Τα ρήματα σε -ίω έχουν το ι μακρό.
Εξαιρούνται τα ἐπαΐω, ἐσθίω.

7. Τα ρήματα σε -ύω έχουν το υ μακρό.
Εξαιρούνται τα ἀνύω, ἀρύω, βρύω, ἐλκύω, ἐρύω, μεθύω, πτύω.
π.χ. δακρύω → δεδακρῦσθαι // ἀνύω → ἠνύσθαι

8. Τα ρήματα σε -ρω και -νω έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας μακρό.
Εξαιρούνται τα τίνω και φθίνω.
π.χ. σύρω → σῦρε // φθίνω → φθίνε