Μερικά ρήματα παρουσιάζουν ανωμαλίες στην κλίση τους και δεν μπορούν να ενταχθούν σε καμιά συζυγία. Τα ρήματα αυτής της κατηγορίας που συναντάμε στο σχολικό βιβλίο είναι τα εξής:
Την κλίση των ρημάτων αυτών παρουσιάζουμε στη συνέχεια.
possum (pos- μπροστά από σύμφωνο, pot- μπροστά από φωνήεν) – potui – posse.
Απαρέμφατο ενεστώτα: posse
Απαρέμφατο παρακειμένου: potuisse
Μετοχή ενεστώτα: potens (γεν. potentis) (χρησιμοποιείται μόνο ως επίθετο = δυνατός)
Το ρήμα δεν έχει προστακτική, σουπίνο και γερούνδιο.
Το ρήμα eo -(ivi) ii -itum -ire έχει δύο ρηματικά θέματα:
Κλίνεται όπως τα ρήματα της δ΄ συζυγίας αλλά διαφέρει στον παρατατικό και τον μέλλοντα της οριστικής (ibam και ibo αντίστοιχα).
Απαρέμφατο ενεστώτα: ire
Απαρέμφατο μέλλοντα: iturum, -am, -um esse / ituros, -as, -a esse
Απαρέμφατο παρακειμένου: isse
Μετοχή ενεστώτα: iens (γεν. euntis)
Μετοχή μέλλοντα: iturus, -a, -um
Σουπίνο: itum – itu
Γερούνδιο: eundi, eundo, eundum, eundo
Από την παθητική φωνή εύχρηστο είναι το γ΄ ενικό πρόσωπο όλων των χρόνων ως απρόσωπο και το απαρέμφατο του ενεστώτα iri.
Το ρήμα fero, tuli, latum, ferre κλίνεται σύμφωνα με τη γ΄ συζυγία.
Όμως οι τύποι που σχηματίζονται από το ενεστωτικό θέμα (fer) συγκόπτουν:
Όλοι οι υπόλοιποι τύποι του ρήματος σχηματίζονται ομαλά.
Το ρήμα fio – factus sum – fieri σχηματίζει ομαλά τους συντελικούς χρόνους με τη μετοχή factus του ρήματος facio (factus sum, factus eram, factus ero). Άλλωστε το ρήμα fio λειτουργεί ως παθητικό του facio.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Όταν το facio είναι σύνθετο σχηματίζει κανονικά την παθητική φωνή, π.χ. afficio – afficior, interficio – interficior.
Οι τύποι που σχηματίζονται από το ενεστωτικό θέμα κλίνονται σύμφωνα με τη δ΄ συζυγία πλην της υποτακτικής του παρατατικού και του απαρεμφάτου του ενεστώτα.
Τα ρήματα volo (= θέλω), nolo (non volo = δεν θέλω) και malo (magis volo = προτιμώ) κλίνονται με παραπλήσιο τρόπο.
Τα ρήματα δεν έχουν υποτακτική μέλλοντα
Απαρέμφατα: ενεστώτα: velle, nolle, malle · παρακειμένου: voluisse, noluisse, maluisse
Μετοχές: ενεστώτα: (volens), (nolens). Το malo δεν έχει μετοχή. Αλλά και τα volens και nolens αντικαθίστανται συνήθως από τη μετοχή cupiens το πρώτο και το επίθετο invitus το δεύτερο.
Άλλοι τύποι των ρημάτων αυτών δεν είναι εύχρηστοι.
Το ρήμα nequeo, nequivi, nequire (= δεν μπορώ) κλίνεται όπως το eo, όμως λίγοι τύποι είναι εύχρηστοι. Πρακτικά, μπορούμε να πούμε ότι όποιος τύπος ζητηθεί θα σχηματίζεται όπως ο αντίστοιχος του eo.
Απαρέμφατο ενεστώτα: nequire
Απαρέμφατο παρακειμένου: nequi(vi)sse
Μετοχή ενεστώτα: nequiens – nequeuntis
Συναντώνται στα κείμενα επτά ρήματα που σχηματίζουν διαφορετικά τη μετοχή του μέλλοντα:
Του ρήματος scio δεν συναντώνται τύποι προστακτικής ενεστώτα sci – scite. Στη θέση τους χρησιμοποιούνται οι αντίστοιχοι τύποι της προστακτικής του μέλλοντα scito, scitote.
Η μετοχή παρακειμένου του ρήματος cerno, crevi, cretum, cernere δεν είναι εύχρηστη. Αναπληρώνεται από τη μετοχή παρακειμένου conspectus του ρήματος conspicio. Από την ίδια μετοχή σχηματίζονται και οι συντελικοί χρόνοι της μέσης φωνής του ρήματος (conspectus sum, conspectus eram, conspectus ero).
Κεντρικό Κατάστημα:
Σκρα 16,
Ορεστιάδα.
68 200
+30 25520 27546
+30 21022 08179
ΑΡ. ΓΕΜΗ: 179678421000
©Omilos Eukleidi 2026. All rights reserved.